Bemind Novels
← ทุกตอน
ไซไฟ3 นาทีEnglish

การรีเซ็ตวิธีที่สาม

อิลเซอถามครูเก่าว่าทำไมห้ามใช้การรีเซ็ตวิธีที่สามมาตลอด

แชร์FacebookXLINELinkedInThreadsEmail

เสมียนยืนอยู่ที่ประตูห้องบันทึก ถือแผ่นรองเขียน หน้าตาเหมือนคนที่ถูกปลุกโดยไม่มีเหตุผลดีพอ

"ตรวจสอบหอจดหมายเหตุ" โทบีพูดก่อนที่อีกฝ่ายจะเปิดปาก เขาไม่หันจากตู้ เขาเลื่อนบัตรบันทึกการแก้ไขกลับไปไว้หลังบัตรอื่นแล้ว มือวางแบนบนลิ้นชักเหมือนแค่พิงอยู่

"ดึกขนาดนี้เนี่ยนะ"

"การตรวจสอบทำตอนที่ไม่มีใครมอง นั่นคือจุดประสงค์ของมัน"

เสมียนมองโทบี แล้วมองเสื้อคลุมที่อิลเซอยืมมา แล้วค่อย ๆ มองแผ่นรองเขียนในมือตัวเอง เขายังหนุ่ม ท่าทางเหมือนคนที่อยากให้นี่เป็นเรื่องน่าเบื่อธรรมดา

"ผมต้องบันทึก" เขาพูด "ชื่อ เวลา สำนักงานประธานสภาสั่งให้แจ้งถ้ามีใครมาดูบัตรเก่า"

กระเพาะของอิลเซอพลิกเบา ๆ

"แน่นอน" โทบีพูด แล้วเซ็นชื่ออย่างโอ่อ่า เป็นชื่อที่ไม่ใช่ของเขา เสมียนไม่ได้ตรวจ

พวกเขาเดินออกจากสำนักงานนำทางโดยไม่รีบ มันคือการเดินที่ยากที่สุดในชีวิตของอิลเซอ


เธอไม่ได้นอน

รุ่งเช้า วงแหวนเก้าจุดตะเกียงอีกครั้ง ทั้งที่ไม่มีดวงไฟไหนขึ้น อิลเซอไต่บันไดไปชั้นระเบียงที่สิบเอ็ด ที่หญิงชราคนหนึ่งอยู่ในห้องเล็กนิดเดียวกับกระถางมิ้นต์ริมหน้าต่าง

มาเรน โอเซย์ สอนงานนี้ให้เธอ ตอนนี้แกอายุเจ็ดสิบ ตัวเล็กหลังตรง ท่อนแขนยังเป็นเอ็นจากการใช้ไม้ขอมาสี่สิบปี แกเปิดประตูก่อนที่อิลเซอจะเคาะ มองหน้าเธอ แล้วหลบทางให้

"ดวงเก้า-สิบสี่" มาเรนพูด

"ครูรู้ได้ยังไงคะ"

"รู้สึกเอา" แกแตะอกตัวเอง "สี่สิบปีที่แหงนมองแท่งนั้น พอมันดับ ครูตื่นก่อนระฆังดัง" แกตั้งกาน้ำ "นั่งสิ"

อิลเซอนั่ง เธอไม่รู้จะเริ่มตรงไหน จึงเริ่มที่จุดเริ่ม "หนูใช้วิธีรีเซ็ตที่สาม"

มือของหญิงชราหยุดอยู่ที่กา

"ครูบอกว่าห้าม หนูสัญญาว่าห้าม แต่หนูใช้" อิลเซอบังคับตัวเองให้เงยหน้า "ไม่ได้ผลค่ะ ดวงไฟยังมืด"

มาเรนเงียบไปนานมาก แล้วนั่งลงตรงข้าม ประสานมือ และอิลเซอเข้าใจว่าเธอกำลังมองคนที่เตรียมใจรับบทสนทนานี้มานานแสนนาน

"มันไม่ได้มีไว้ให้ดวงไฟติดอีก" มาเรนพูด "วิธีที่สามไม่ได้มีไว้เพื่อสิ่งนั้น"


"ครูใช้ครั้งเดียว" แกพูด "ตอนอายุยี่สิบแปด คึกคะนอง ดวงเก้า-สิบสี่ ดวงเดียวกัน ครูถูกห้ามไว้ แต่อยากรู้"

"เกิดอะไรขึ้นคะ"

"มันดับ สิบเอ็ดวินาที" แกพูดระวังเหมือนวางของแตกง่าย "แล้วมันก็กลับมา สีทองเหมือนเดิม ครูบอกตัวเองว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ถึงชั่วโมงต่อมา ชายในเสื้อคลุมสีเทาคนหนึ่งปีนบันไดมาพร้อมใบสั่งงานที่ครูไม่เคยเห็น เพื่อ ตรวจดวงไฟของวงแหวนเก้า เขาสุภาพมาก อยู่สามชั่วโมง ถามว่าครูแตะอะไรไปบ้าง ครูโกหก เขารู้ว่าโกหก แต่ก็ขอบคุณแล้วไป"

"เขาคือใครคะ"

"ไม่รู้ ไม่เคยเห็นอีก" แกหมุนถ้วยในมือ "แต่สัปดาห์ต่อมา ครูของครูเองบอกว่าวิธีที่สามเป็นของต้องห้าม ให้ครูสาบาน และบอกว่าตัวเองก็ถูกบังคับให้สาบานเหมือนกัน ไม่เคยมีใครบอกว่าทำไม"

อิลเซอรู้สึกความเย็นไล่ลงแขน "มีคน คอยเฝ้า มันอยู่"

"มีคนเฝ้าดวงไฟนั้น" มาเรนสบตาเธอ "และครูคิดว่า หนู เธอไปเจอเหตุผลมาแล้ว"

อิลเซอไม่พูด เธอถูกสั่งให้ไม่บอกใคร แต่มือหญิงชราสั่นอยู่ และแกไม่ใช่ศัตรู

"มีประตูค่ะ" อิลเซอพูดเบามาก "หลังสลักตัวที่สิบสอง"

มาเรนหลับตา

"สี" แกกระซิบ

"สีทำไมคะ"

"ปลอกนั่นถูกทาสี ไม่ใช่โดยพวกเรา แต่โดยทีมของสภา พร้อมใบสั่งงานปิดผนึก ทุกเก้าสิบปีโดยประมาณ ครูเคยเห็นใบสั่งงานฉบับสุดท้ายของครูของครู พับอยู่ในสมุดบันทึกของแก ปีที่ครูเริ่มงาน มันเขียนว่า ให้ทาผิวใหม่ ห้ามถอดสลัก" แกลืมตา "เก้าสิบปี อิลเซอ ราวกับมีคนรู้ว่ามันต้องรอนานแค่ไหน"

เราไม่ได้คาดว่าจะมีใครมาอีกเก้าสิบปี

กาน้ำเริ่มร้องบนเตา ไม่มีใครลุกไปยกมันลง

แชร์FacebookXLINELinkedInThreadsEmail
#lantern-drift#generation-ship#mystery

อ่านต่อ